لحظات

روزی به خانه ام می آئی ُ من نيستم ... به قاب عکسم روی طاقچه خيره می شوی ...

روز ديگر به خانه ام می آئی ... قاب عکسم نيست ... اما يادم در خانه جاری است ...

روز ديگر هم به خانه ام می آئی يادم نيز از آن خانه کوچيده است ...

اين سه لحظه برای يک سفر جاودانه کافی است ...

( پوران حجت انصاری )

  
نویسنده : مريم ; ساعت ۱۱:٤٥ ‎ق.ظ روز سه‌شنبه ۱٢ اردیبهشت ،۱۳۸٥